Liekedelers Favoriten |
|
1. Rotten op 'n Böön
|
|
Rotten op 'n BöönT. & M.: Jörn P. Schröder
Luzie weer al jümmer 'n beten vörluut in de School
Refrain
"Du kannst mi mol !" sä Jochen güstern abend to sien Fru
So weer ok ehr Tüchnis doch dat weer de Deern egal.
Se harr al Rotten op 'n Böön
Se harr al Rotten op 'n Böön
Sowat heff ick noch nich sehn
Un dat kunn ok meist nich ween
Doch se harr Rotten op 'n Böön.
Harry weer as Kind eher kränklich - as man seggt
Dat vertell he bi de Musterung den Dokter und de sä:
Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Sowat heff ick noch nich sehn
Un dat kann ok gar nich ween
Du hesst ja Rotten op 'n Böön.
De ole Opa Holschen kreeg nich allen mehr op de Reeg
Da ward toletzt sien Fru ok wies, se schimp mit em un schree:
Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Soat heff ick noch nich sehn
Un dat kann ok gar nich ween
Du hesst wull Rotten op 'n Böön.
Jümmer löttst du mi allen, büst nie nich för mi dor
Hesst blots noch dien Musik in Kopp, de Band und ok den Chor.
Den Schlötel för den Dackböön geben, denn dorhen ga ick nu.
Denn wi hebbt Rotten op'n Böön
Ja wi hebbt Rotten op'n Böön
Weest' ick will de dor nich sehn
Un ick finn dat ok nich schön,
Doch wi hebbt - Rotten op'n Böön
Seitenanfang
Dat Hus
T.: Klaus Groth, M.: B.C.Biehl/J.Kastendieck/J.P.Schröder
Versteken mang Eschen, dor steiht een lütt Huus
Dat's avends so ruhig, dor röhrt sik keen Muus.
Dor schient ut de Bläder een Licht rein un blank,
De Ol' seet in'n Lehnstohl un se op de Bank,
De Ol' seet in'n Lehnstohl un se - op de Bank.
Dat schient mi in Oogen, dat treckt mi in Sinn,
Dat treckt mi in Schummern so hemlich dorhin.
So warm un so lurig, weet sülm nich wosück -
Ik stah ünner't Finster un frei mi un kiek,
Ik stah ünner't Finster un frei - mi un kiek.
Un sitt wi to'n snaken üm't Licht op de Bank,
So schient mi ehr Oogen noch eenmal so blank.
Denn is dat so ruhig, dor röhrt sik keen Muus,
Oh, kunn ik dor blieven un mutt ni na Huus,
Oh, kunn ik dor blieven un mutt - ni na Huus.
Seitenanfang
Ol' Wichel
T.: Bert C. Biehl nach Klaus Groth / M.: Bert C. Biehl
Ba - ba - ba hmm klopp klopp klopp an
Ba - ba - ba hmm klopp klopp klopp an
Denn klopp man an't Finster,
denn klopp du man sacht.
Dat Dörp liggt to schlapen
un still is de (na na) Nacht.!
Denn klopp man an't Finster,
man sacht an de Rut.
Ik hör di ok in't Schlapen,
Un denn kumm ik rut.
Ja, ja, de Garn is so ruhig, un de Maan is so blank,
Man dat Gras is veel to natt, is dat nu de Dank
Dat ick op di töövt heff, so slaaplos un bang
Ey, dor fallt mi wat in: kumm de Stig man henlang.
Dor steiht de ol Wichel,
Darünner de Steen
Dor wüllt wi denn ----- sitten,
Na'n Heben rop sehn...
Un beid' wüllt wi --schnacken,
So heemli, so sacht
Un nümms schall dat weten,
As de Maan un de Nacht ----
Ja nümms schall dat weten,
As de Maan un de Nacht.
Seitenanfang
Autobahn
T. & M.: Bert C. Biehl
Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.
Veel to lang bün ick op de Straat ween
Veel to veel Mielen von tohuus.
Veel to oft - wann warr ick di werrsehn
Telefon und Breeven de ersetten keen Kuß.
Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Trüch na Huus wo du büst
In mien Dörp an de Küst,
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.
Ick warr di noch oft verlaten möten Uuh
Doch kumm jümmer wedder bi mien Kaff Uuh
Will vunnacht mien Füer bi di böten Uuh
Und keen Minsch op düsse Eer höllt mi dorvun af. Aah
Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Trüch na Huus wo du büst
In mien Dörp an de Küst,
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.
Bün ick denn ünnerwegens un weet, du töövst op mi
Föhl ick dat Lengen as een Band dat mi treckt to di.
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.
Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Trüch na Huus wo du büst
In mien Dörp an de Küst,
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.
Seitenanfang
Laat di dat goot gahn
T.: Johanna Kastendieck / M.: Jörn P. Schröder
Laat di dat goot gahn,
Laat di dat goot gahn,
Bet wi uns wedderseh‘n,
Hol di stief – un
Laat di dat goot gahn,
Bet wi uns mal wedderseh‘n,
Ik mutt nu wiedertrecken,
Ik mutt noch so veel seh’n
Ik kann nich bi di blieven,
Nich jümmer bi di ween.
Wi weern een Tiet tosamen,
Doch di is nu vörbi.
Een grootet Stück Erinnern
Blifft in mien Hart för di.
Un is dat Leven rusig,
Dat Glück löppt hen un her
Denn warr ik doran denken,
Dat ik mal bi di weer. So lang is dat nu her.
Seitenanfang
Anna-Len
T. J. Kastendieck/Bert C. Biehl & M.: Biehl/Kastendieck/Schröder/Findeklee
Dor keem mal een Mann na Büsum to Kur
He wull wat beleven, dat weer doch klor
He sehg lütt Anna-Len
He sehg ehr slanke Been
Un he verleev sick in ehr blondet Hoor
Kumm, gah mit mi ut, mien lütt Anna-Len
Kumm gah mit mi ut, lütte Anna-Len
Kumm gah mit mi ut, du mit dien sööte Snuut
För hüüt Nacht schaßt du miene Bruut woll ween.
Ick geev di een Band för dien golden Hoor
Ick koop di ok Schoh, gor een sieden Poor
Ick schenk di ok een Kleed
Ick sing för di een Leed
För di kumm ick wedder ok in’t nächste Johr.
Wenn du soveel Geld hest, denn fallt mi wat in
De nige Boutique, dor mutt ick mol rin
He tööv op dat Pastüür
Dat keem em bannig düür
Se köff meist all’ns wat in den Laden stünn
De Mann weer nu blank, dor sä em dat Aas
„Weest wat, ohne Moos is bi mi nix los“
Se weer, as Fruunslüüd sünd,
bleev lever bi ehr Fründ –
denn vun de Strandboutique is dat de Baas
Un fraagt ji, wat düsse Geschicht uns will lehr’n:
Üm’n Kurschadden bruukst di nich mehr to kehrn
Dat’s truri, avers wohr
Man uns is lang al kloor:
De kur’n sünd ok nich mehr, wat se mal weern
Seitenanfang
Rut op de See
T. & M.: Karsten Horn
Sünn is in’n Sinkflug, sitt op de Kimm,
hart weer de Dag, de to End geiht
Minschenfloot drifft op de Straat un ik swimm
waterwarts mang all de Lüüd.
Ik sitt as’n Mööw op’n Pahl an de Pier
kiek na de Scheep över’t Water
föhl al dat Fernweh – wat höllt mi noch hier?
ik sett mien Sail ünner Wind.
Ik mutt rut op de See
keen Blick torüch un de Frieheit vörut
ik mutt rut op de See
Richtung Lengen un jümmer liekut.
Ik mutt rut op de See
keen Blick torüch un de Frieheit vörut
ik mutt rut op de See
Richtung Lengen un jümmer liekut.
Füürfarvenwater schümt all ümbi
ik ried hart an’n Wind na de Kimm to
tööv op mi, Avendsünn, bün glieks bi di
düker mit di in de Nacht.
Schoten, de rieten ehr Spoorn in mien Hand
Soltwater brennt op de Lippen
rein schall dat Hart ween un klor de Verstand
laat all mien Sorgen an Land.
Ik mutt rut op de See
keen Blick torüch un de Frieheit vörut
ik mutt rut op de See
Seitenanfang
Nix mehr as vörher
T.: Johanna Kastendieck, M.: Jörn P. Schröder, Arr.: Niels Schröder
Du weerst mien Fründ al so veel Johr’n,
Bi di kunn ick meist all’ns verwohr’n,
All mien Gedanken, wat mi dreev;
Ick harr di as een Broder leev.
Harr ick mal Sorgen, quäl mi wat,
Jümmer harrst du vör mi een Rat.
Leeveskummer, mi güng dat leeg,
Du füngst mi op, ick full so week.
Man nu is nix mehr as vörher,
Du hest open makt de Döör,
Funnst den Slötel to mien Hart;
Segg mi, wat nu ward.
Segg mi, wat nu ward.
Güstern säst du, as wi alleen,
Du kannst mien Fründ nich langer ween,
Dien Leven löppt mit eenmal scheef,
Wat du föhlst, is keen Broderleev.
Denn nehmst mi sachen in den Arm,
Mien Hart klopp luut un slöög Alarm.
Dien Kuss hett mienen Mund verslaten,
Ick heff dat all’ns passeeren laten!
Un nu is nix mehr as vörher,
Denn du hest open makt de Döör,
Funnst den Slötel to mien Hart;
Segg mi, wat nu ward.
Wat ut uns nu ward.
Seitenanfang
Schall ick gahn
T.: & M.: Bert C. Biehl
Schall ick gahn or schall ick blieven
jümmer werr de ole Fraag
laat ick mi fastholl'n or verdrieven
will ick mehr or heff ick 'noog
Liggt mi ok de Welt to Fööten
weet nich, wat ick griepen schall
dusend Schangsen, de bemöten
maakt mi riek - un maakt mi mall.
Is de Welt een Bäckerladen, wo ick dörch de Schieven kiek?
Will wat af vun jedeen Koken un för mi dat gröttste Stück.
Will liekers weten, wat dat jichtenswo nich doch wat beter smeckt
Heff dat ol' noch nich vergeten un dat niege al entdeckt.
Dusend Fruunslüüd - lang vergeten. Dusend Jobs al utprobeert.
Twüschen dusend Stöhlen seten. Allens kregen, nix ut lehrt.
Bringt de Duuv op't Dack mi Segen statts de Lünk in miene Hand?
Wat ick nich heff, noch to kregen, bringt mi meist üm de Verstand.
Weer dat Leven nich veel lichter, wenn dat gor keen Utwahl geev?
Man ick weet, ok denn weer ick nich recht tofreden.
Leever zapp' ick dörch mien Schangsen as bi'n Kiekschapp dörch't Programm...
Hest wat nie'et för mi? Bruukst mi nich lang to beden...
Seitenanfang
Heimatleev
T.: J. Kastendieck / M.: Bert C. Biehl
Harvst weer op de Hallig, as he weggüng
Un de Storm dreev Wulken över't Meer
Harr dat Leewste wat he harr verloren.
Ohne Mudder weer sien Leben leer.
Un so güng he weg von hier,
Ehr Stimm deep in sien Hart -
Denk mal an tohuus un an dien lütte Kaat !
Flachet Land hier hoch in Nor'n
Heimat is för mi dat Wort,
Groot de Harten, wiet de Felder, ruug de See.
Bünn ick mol wiet weg vun di,
Egal wo leeg dat ward,
Dien Stormwind weiht doch jümmers
Ganz von sülben dörch mien Hart.
Sommer weer't in'n Norden as he trüchkeem,
Golden stünn dat Korn in't wiede Land.
He bröch dat Leevste wat he harr nu mit sick,
Fast holl he een Deern an siene Hand.
Güng mit eer den Diek henlang
Un wies över dat Meer -
Vun de Hallig dor wiet buten kumm ick her.
Flachet Land hier hoch in Nor'n
Dat is miene Heimatleev ...
Seitenanfang
Dat Moor
T.: Klaus Groth / M.: Jörn P. Schröder
De Borrn bewegt sik op un dal,
as güngst du langs en böken bahl,
Dat Water schülpert inne Graff,
De Grasnarv bewert op un af;
Dat geit hendal, dat geit tohöch
So liesen as en Kinnerweeg.
Dat Moor is brun, de Heid is brun,
Dat Wullgras schient so witt as Dun,
So week as Sid, so rein as Snee:
Den Hadbar reckt dat bet ant Knee.
Du hörst dien Schritt ni, wenn du geihst,
Du hörst de Rüschen, wenn du steihst,
Dat levt un wevt in‘t ganze Feld,
As weert bi Nacht en anner Welt.
Denn ward dat Moor so wiet un grot,
Denn ward de Minsch so lütt to mot:
Wull weet, wa lang he doer de Heid
Noch frisch un kräfti geiht!
Seitenanfang
Harvst
T. & M.: Jörn P. Schröder
Eenmol in't Johr is dat Sommer
Doch dat is een korte Tied
Sonne, Water, Strand, und grillen
Man wenn dat regent, is dat Schiet.
Denn warrn de Dag' wedder kötter
De Harvst kruupt över dat Land
Verstickt de Wischen un Felder in Dunst
Un mokt gries de Waterkant.
Harvst an de Küst, wi hebbt dat doch wüsst,
Dat is nich blots heele Welt
Sünn in't Gesicht, mol gode Sicht
Hoop mit mi, dat sick dat höllt.
Tweemol in't Johr ward dat Winter
Fangt dormit an, un hört dormit op
Hemm wi Schnee un Frost, denn schient allens god
Denn mit den Matsch hemm wi nix an'n Hoot.
An schönsten is jümmer dat Fröhjohr
Dat kummt un ick weet al genau
De Farven, de lüchten de Harten an
dor kannst' op telln, un de Tied löppt gau.
Harvst an de Küst, wi hebbt dat doch wüsst,
Dat is nich blots heele Welt
Sünn in't Gesicht, mol gode Sicht
Hoop mit mi, dat sick dat höllt.
Seitenanfang
Dörp in Snee
T.: Klaus Groth / M.: Bert C. Biehl
Still as ünnern warme Deek,
Liggt dat Dörp in witten Snee.
Mang de Ellern slöppt de Beek,
Ünner't Is de blanke See.
Ünner't Is de blanke See.
Wicheln staht in't witte Haar,
Spegelt slapri all de Köpp,
All'ns is ruhig, kold un klor,
As de Dod, de ewig slöppt.
As de Dod, de ewig slöppt.
Wiet, so wiet, de Oogen reckt,
Nich een Leben nich een Luut,
Blau, na'n blauen Heben treckt,
Sach de Rook na'n Snee heruut.
Sach de Rook na'n Snee heruut.
Ik much slapen as de Bööm,
Sünner Weh un sünner Lust,
Doch dor treckt mi as in Droom,
Still de Rook, de Rook to Huus.
Still de Rook, de Rook to Huus.
Still de Rook, to Huus.
Seitenanfang
Luv un Lee
M.: Jörn P. Schröder
ist ein Instrumental - Titel
Seitenanfang
Raus auf die See
T. & M.: Karsten Horn
1.
Tief steht die Sonne am Horizont
ein harter Tag geht zu Ende
nun strömt die Menschenflut aus den Büros
und spült mich gleich mit sich fort.
Später sitz ich ganz allein an der Pier
Schiffe ziehn weit übers Wasser
ich fühl das Fernweh, nichts hält mich zurück
schon füllt sich mein Segel mit Wind.
Ref.:
Ich muss raus auf die See
kein Blick zurück und die Freiheit voraus
ich muss raus auf die See
Richtung Sehnsucht und dann gradeaus.
2.
Glutrotes Wasser, schäumende Gischt
Kurs hart am Wind auf die Kimm zu
geh noch nicht unter, Sonne, ich komm
und tauch mit dir ab in die Nacht.
Taue, sie graben sich tief in die Hand
Salzwasser brennt auf den Lippen
rein soll das Herz sein und klar der Verstand
ich lass die Sorgen an Land.